على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

853

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

خواستن بار شتر تا تيز رود . ترععوز ( tar'ouz ) ا خ . ع . نام دهى بحران . ترععوزى ( tar'ouzi ) ص . ع . منسوب به ترعموز . ترعى ( tara'iy ) ص . ع . رجل ترعى : مر رجل ترعاية . ترعى ( tara'iy ) م . ع . ترعت الماشية : چريد آن ستور . ترعيب ( tar'ib ) م . ع . ترسانيدن ترعاب مثله يق رعبته ترعيبا فرعب رعبا : ترسانيدم او را پس ترسيد . و بريدن كوهان و جز آن . و راست و نيكو كردن جاى پيكان نشاندن تير را . ترعيب ( ter'ib ) ع . ج . ترعيبة ( ter'ibat ) ترعيبة ( ter'ibat ) ا . ع . پاره‌اى از كوهان ج : ترعيب ( ter'ib ) . ترعية ( tar'eyyat ) و ( ter'eyyat ) و ( tor'eyyat ) و ( tar'eyat ) و ( ter'eyat ) ( tor'eyat ) ص . ع . هر شش كلمه بمعنى ترعاية است . مر . ترعاية . ترعيظ ( tar'iz ) م . ع . سست گردانيدن . و برانگيختن . و شتابانيدن - از اضداد است - و جنبانيدن ميخ تا بركنده شود . و جنبانيدن انگشتان تا درد آنها معلوم گردد . ترعيم ( tar'im ) م . ع . آب از بينى گوسپند پاك كردن . ترغ ( toroq ) ص . پ . اسب ترغ : اسب كهر كه سرخ رنگ است . ترغازه ( tarq ze ) ا و ص . پ . سركش و غالب . و حكمى كه از روى تغلب و تسلط و سركشى شود . و سركشى . ترغاق ( tarq q ) و ( torq q ) و ترغاك ( torq k ) ا . پ . پاس‌دارى در شب براى رفع دشمن يا دزد . ترغان ( torq n ) ا . پ . دليل و رهبر و آنكه راه را هويدا مىكند . و باج و خراج . ترغده ( taraqde ) و ( tarqade ) ص . پ . كوفته شده و ترنجيده . و ترغده شدن : دردمندى و آزار داشتن هر عضو و بند و مفصلى كه بواسطهء آن نتوان حركت كرد . ترغش ( tarqec ) ا . پ . نوعى از زردآلو و قيسى . و قسمى از خرماى خشك . ترغم ( taraqqom ) م . ع . خشم كردن . ترغند ( tarqand ) ا . پ . فالج و مفصل عارى از حركت . ترغو ( torqov ) ا . پ . طعام و شراب . و آذوقه و ذخيره . ترغو ( tarqov ) ا . پ . بافتهء ابريشمى سرخ رنگى . ترغون ( tarqun ) و ( torqun ) ا . پ . منشور پادشاهى . ترغيب ( tarqib ) م . ع . راغب كردن كسى را و خواهان كردن . ترغيب ( tarqib ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برانگيختگى . و تحريص و تحريك . و اغوا . و ميل و رغبت . و ترغيب كردن : بر آغالانيدن . ترغية ( tarqeyat ) م . ع . بخشم آوردن كسى را . و رغى البن : كفك بر آورد شير و يق امست ابلهم ترغى و تنشف اى بها نشافة و رغوة . ترغيف ( tarqif ) م . ع . كماچ ساختن . ترغيم ( tarqim ) م . ع . گفتن كسى را رغما رغما يق ترغمه ترغيما . ترغيم ( tarqim ) ا . ع . اذلال و خوارى الحديث سجدتى السهو كانتا ترغيما للشيطان اى اغاظة له و اذلالا . ترف ( tarf ) ا . پ . مادهء ترشى كه از شير مىگيرند و سياه و سفيد مىباشد و سفيد آن سبك و متخلخل و مخصوص بكرمان و در آنجا به ترف كوهبانى و يا ترف گل سرخى معروف است . ترف ( torf ) ا . پ . ترب و فجل . ترف ( taraf ) م . ع . بنعمت و آسايش زندگى كردن ( و العفل من سمع ) . ترف ( taraf ) ا خ . ع . نام موضعى و يا كوهى . و ذو ترف : نام موضعى . ترفاس ( torf s ) و ( terf s ) ا . پ . غارچ و سماروغ كه در جاى نمناك رويد . ترفان ( tarf n ) ا و ص . پ . ترزفان و فصيح و طليق اللسان و نطاق و ترزبان . ترفبا ( tarf - b ) ا . پ . آش ترف . ترفة ( torfat ) ا . ع . نازكى از نعمت و آسايش . و طعام خوش‌مزه . و تحفه و ارمغان . و تندى ميانهء لب برين . ترفت ( taraffot ) م . ع . شكسته گرديدن . ترفد ( torfad ) ا . پ . مرغى خرد و كوچك . ترفروش ( tar - faruc ) ص . پ . آنكه خود را خوب مىپندارد بىآنكه باشد . و خودبين . و رياكار و منافق و محيل و مكار و غدار و شرير . ترفض ( taraffoz ) م . ع . پراكنده و پريشان شدن . و رفتن و شكسته گرديدن . ترفغ ( taraffoq ) م . ع . نشستن ميان دوران زن جهة جماع يق ترفع المراة اذا قعد بين فخذيها ليطاها . و فراخى نمودن در عيش . و ترفغ فلان فوق البعير اى خشى ان يرمى به خلف رجليه . ترفق ( taraffoq ) م . ع . نرمى كردن با كسى . ترفل ( taraffol ) م . ع . به تكبر خراميدن . ترفلة ( tarfalat ) م . ع . به تكبر خراميدن . ترفنج ( tarfanj ) ا . پ . راه باريك و دشوار .